zoek: in: geavanceerd zoeken >

mijn ACOD online

  login: 
  pasw: 
   
    paswoord vergeten?

Tribune

Als je het mij vraagt: “Laat je niet verdelen”
Eind februari toonde de ACOD een krachtig protest tegen de pensioenhervorming van de regering-Michel. Is er intussen al wat vooruitgang geboekt in de onderhandelingen?

inhoud Tribune >

agenda

31 mei 2018: Senioren op oorlogspad (senioren, Antwerpen)

4 juni 2018: Belastingservice Oost-Vlaanderen (algemeen, Oost-Vlaanderen)

5 december 2018: ABVV-seniorenkalender 2018 (algemeen, alle gewesten)

Flash player not found

Recht op protest

1 juni 2016


Onderzoek naar de rol van de vakbonden in de samenleving toont aan dat ze veel steun genieten, maar dat neemt niet weg dat vakbondsstakingen op steeds meer verzet stuiten. Vind je dat vreemd?

Guido Rasschaert: “Zeggen dat je niets hebt tegen de vakbonden zolang ze maar niet staken, is bijna zoals zeggen dat je geen racist ben, ‘maar’ … Het is opmerkelijk dat niet alleen vakbonden, maar ook heel wat politici en journalisten toegeven dat werknemers gelijk hebben dat ze niet akkoord gaan met hun werkomstandigheden, hun loonvoorwaarden en de besparingen. Alleen vinden die laatste twee categorieën dat staken daartegen er dan wel over is. Bovendien menen ze dat ze daarmee alleen de mening van de man en de vrouw in de straat vertegenwoordigen. Tja, geen wonder als je die mensen eerst jarenlang vergiftigt met standpunten die elk mogelijk sociaal verzet in een slecht daglicht stellen.”

“Het ontbreekt vakbonden aan verantwoordelijkheid”, zo luidt een vaak gehoorde mantra.

Guido Rasschaert: “Blijkbaar mogen we niet akkoord gaan en mogen we kwaad zijn, maar we moeten wel alleen braaf via petities en ludieke acties protesteren. Dat kan je niet blijven doen, want uiteindelijk zet dat geen zoden aan de dijk – en zo zit de ACOD ook niet in elkaar. Hoe vaak moeten we nog blijven herhalen dat we pas het werk neerleggen nadat talloze, vergeefse overlegmomenten niets hebben uitgehaald – als het tenminste al om echt overleg ging?”

Wat is er volgens jou nodig om uit dit doodlopend straatje te geraken?

Guido Rasschaert: “Wat meer verantwoordelijke ministers en leidende ambtenaren voor de openbare sector zou al geen slecht begin zijn. Momenteel horen we veel beloftes, maar in de praktijk kopen we daar niets voor. Voorts zou ik ook een lans willen breken voor betere arbeidsomstandigheden voor de journalisten. Zeker en vast voor de vele freelancers en tijdelijken, zodat die de tijd krijgen om hun feiten dubbel te checken en niet langer meer afhankelijk te zijn van fout knippen-en-plakken. En uiteraard mogen ze ook de zeer gunstige pensioenvoorwaarden krijgen van hun collega’s met een vast contract. Dat is trouwens vergelijkbaar met het systeem van parlementsleden. De ACOD wil immers de beste voorwaarden voor iedereen. (grijnst) We zullen de laatste zijn om te pleiten voor een afbraakpolitiek, in tegenstelling tot wat ‘rijk rechts’ aan de regering dicteert.”

En hoe gaan we dat betalen? Is er immers geen geldtekort?

Guido Rasschaert: “België is het op één na grootste Europees paradijs voor multinationals, na Nederland. Het gaat hier over agressieve belastingontwijking en dus niet alleen over de landen die het wel erg gemakkelijk maken om niet het rechtvaardig deel te betalen. De overheid neemt simpelweg te weinig maatregelen om iets te doen aan deze belastingontwijking. Het is dan ook onvoorstelbaar dat vicepremier Kris Peeters zegt dat er nog diep gesneden moet worden en dat men niemand zal sparen. Wat houdt hem tegen om het geld te halen waar het zit? Waarom moet de modale burger blijven afzien? Peeters moet zich alleen maar bukken. Het geld ligt voor het oprapen! Maar ja, wat hadden we ook verwacht van een marionet van de rijken en werkgevers?”

Welke acties heeft de ACOD de komende weken en maanden op stapel staan?

Guido Rasschaert: “Ons verzet zal niet verminderen, integendeel. We voelen het ongenoegen bij de bevolking over het regeringsbeleid groeien en dat sterkt ons protest. Waar iedereen recht op heeft, is ‘werkbaar werk’ met een inkomen dat je toelaat om waardig te leven en een pensioen dat je in staat stelt zorgeloos te genieten van je oude dag. We moeten stoppen met het betalen van de rekeningen van bedrijven en mensen die meer dan genoeg geld hebben. Daarom kwamen we massaal op straat op 24 mei in Brussel. Op 24 juni plant het ABVV een nationale staking en in het najaar hernemen we onze acties, met een nieuwe nationale betoging op 29 september en een algemene staking in gemeenschappelijk front op 7 oktober. We verwachten iedereen op de afspraak!”