Verstrenging telewerk bij de Vlaamse overheid: wij zullen het vel van onze mensen duur verkopen

Nieuws dinsdag 21 april 2026

 


Op het sectorcomité van 27 april maakte ACOD Overheidsdiensten duidelijk dat er grenzen zijn aan wat men van het personeel van de Vlaamse overheid kan vragen. De recente plannen voor de verstrenging van het telewerk zijn voor ons onaanvaardbaar in hun huidige vorm.


Onze leden hebben de voorbije jaren flexibiliteit, inzet en verantwoordelijkheid getoond. Zij hebben hun werk georganiseerd, vaak hun privéleven aangepast en geïnvesteerd in een degelijke thuiswerkplek. Dat alles om de dienstverlening te blijven garanderen. Het minste wat zij verdienen, is respect en ernstig sociaal overleg.

Dat overleg ontbreekt vandaag. Beleidskeuzes worden aangekondigd zonder gedragen dialoog, zonder rekening te houden met de realiteit op de werkvloer. Kantoren zijn afgebouwd, werkplekken zijn schaars en vaak onaangepast. Werknemers verplicht terugdringen naar die omstandigheden is geen modern personeelsbeleid.

ACOD zal zich op het Sectorcomité van 27 april dan ook vastberaden opstellen. Wij zullen het vel van onze leden – en bij uitbreiding van alle personeelsleden – duur verkopen. Niet uit koppigheid, maar omdat het gaat over werkbare jobs, welzijn en respect.

Daarbij valt op dat steeds meer personeelsleden – ook wie vandaag geen lid is – ons contacteren. Zij maken zich zorgen over de richting die het beleid uitgaat en zoeken ondersteuning. Dat begrijpen wij. In tijden van druk op arbeidsvoorwaarden en rechten is een sterke vakbond geen luxe, maar een noodzaak.

Wij roepen deze collega’s dan ook op om zich te organiseren. Samen staan we sterker. Wie zijn rechten wil verdedigen, doet er goed aan zich aan te sluiten bij een vakorganisatie – en wat ons betreft uiteraard bij ACOD.

De Vlaamse overheid moet kiezen: ofwel bouwt ze verder aan een moderne, mensgerichte werkorganisatie gebaseerd op vertrouwen, ofwel vervalt ze in controle en symboolmaatregelen. ACOD kiest resoluut voor het eerste – en zal daarvoor blijven strijden.

 

Jan Van Wesemael, Chris Moortgat