Uwe, je bent eind februari verkozen tot nieuwe ACOD-voorzitter. Wie ben jij eigenlijk voor wie je nog niet kent? Wanneer werd je actief bij de vakbond?

Uwe Rochus: “Ik ben geboren en getogen in Antwerpen in 1975 en ik ben papa van een nieuw samengesteld gezin met drie dochters en een zoon. Mijn syndicaal engagement begon al heel vroeg. Toen ik in 1998 in het GO! Onderwijs begon te werken, werd ik vrijwel meteen syndicaal afgevaardigde. Ik voelde al snel dat het belangrijk is dat werknemers een stem hebben op hun werkvloer.
Vanaf 2010 zette ik mij voltijds in voor ACOD Onderwijs, eerst als stafmedewerker, daarna als adjunct-provinciaal secretaris en provinciaal secretaris ACOD Onderwijs voor Antwerpen en de Kempen. In 2018 werd ik provinciaal algemeen secretaris voor ACOD Antwerpen, Kempen en Mechelen.
Mijn syndicale verantwoordelijkheid groeide dus doorheen de jaren, maar voor mij blijft de kern altijd hetzelfde: samen met militanten, afgevaardigden en secretarissen opkomen voor sterke openbare diensten en voor de mensen die daarin werken.”

Hoe kijk je terug op de manifestatie van 12 maart?

Uwe Rochus: “Die was een zeer groot succes. Meer dan 100.000 mensen trokken door Brussel en ook de ACOD was prominent aanwezig. Dat zo een grote opkomst volgde op een bijzonder geslaagde mars op Internationale Vrouwendag met ruim 10.000 vrouwen en mannen, wijst erop dat de eis voor een rechtvaardiger en socialer regeringsbeleid breed gedragen wordt. Het moet ook gezegd dat de uitspraken van minister van Pensioenen daags na Vrouwendag als een rode lap op een stier hadden gewerkt. Zijn bewoordingen in het VRT-interview dat vrouwen ‘hun gedrag’ moeten aanpassen om een hoger pensioen te krijgen, waren misschien enigszins versluierd, maar zijn bedoeling was glashelder. Dit is bijzonder pijnlijk, omdat vrouwen, samen met het personeel van de openbare diensten, het hardst getroffen worden door de voorliggende pensioenhervorming. Het is aan de regering haar gedrag ten aanzien van vrouwen en openbare diensten aan te passen. Deze pensioenhervorming wil de regering nu ter stemming voorleggen in het parlement. De ACOD zal samen met de andere vakbonden de druk op de regeringspartijen hooghouden over deze asociale hervorming.”

Vakbondsprotest lijkt deze dagen niet evident, want steeds vaker worden pogingen ondernomen om het stakingsrecht in te perken en de vakbonden te muilkorven.

Uwe Rochus: “Dat is inderdaad een zeer kwalijke evolutie. Recent dienden de kameraden van ACOD Spoor een stakingsaanzegging in voor een aantal provinciale actiedagen. Die werd echter verworpen omwille van het niet toepassen van de ‘alarmbelprocedure’, wat nog nooit eerder was aangehaald bij eerdere interprofessionele acties. Opmerkelijk was wel dat ze voor de drie dagen voorafgaand aan de manifestatie op 12 maart dezelfde stakingsaanzegging met aangepaste data indienden en die wel werd aanvaard. Van willekeur gesproken!

Een dergelijke vreemde en ongelijke behandeling van stakingsaanzeggingen komt steeds vaker voor. Ook bij de havens van Zeebrugge en Antwerpen voerden onze leden actie via een staking. In beide gevallen dienden werkgeversorganisaties een eenzijdig verzoekschrift in om deze stakingen stop te zetten. Een rechter in Brugge oordeelde dat er voor Zeebrugge niet aan het stakingsrecht mocht geraakt worden en dat evenmin een minimale dienstverlening kon geëist worden. In Antwerpen echter oordeelde de rechter helemaal anders. Die ging bijzonder ver in zijn beschikking. Niet alleen beval hij de uitwerking van een minimale dienstverlening – iets dat voor de Antwerpse Havenschepen zelfs niet volstond – maar bovendien verbood hij iedereen om zowel actief als passief het scheepvaartverkeer, de behandeling van de schepen en de bedrijven in de Antwerpse haven te belemmeren. Ik citeer uit de beschikking: “… enige handeling te stellen of na te laten”. De facto was dit een verbod om te staken en pure intimidatie naar de stakers.

We tekenden derdenverzet aan tegen deze beschikkingen met onze juridische dienst, niet alleen voor de ACOD, maar voor iedereen die werkt in de nautische keten.”

Wat vond je van het wetsontwerp van minister van Binnenlandse Zaken Quintin om hem de mogelijkheid te geven ‘radicale en extremistische’ organisaties te verbieden?

Uwe Rochus: “Het is uiteraard compleet van de pot gerukt dat een minister de bevoegdheid zou hebben organisaties naar eigen goeddunken te verbieden. Zo zouden vakbonden door een rechtse regering of minister kunnen verboden worden. De Raad van State heeft hier gelukkig een streep door getrokken.”