Op 14 juni trok de ACOD mee op in de internationale Vredesbetoging in Brussel. Hoe kijk je daarop terug?

Uwe Rochus: “Het was een succesvolle betoging en ook de eerste keer dat de Vredesbeweging de vakbonden mee op de kar trok, waardoor er uiteindelijk toch een dikke 10.000 deelnemers rustig en vredevol door Brussel trokken. De boodschap van de aanwezigen aan de EU was duidelijk: investeer geen 800 miljard euro in de oorlogsindustrie, maar investeer het in de burgers via zaken als de sociale zekerheid, zorg of onderwijs. Investeren in welzijn, in openbare diensten, hun personeel en de burgers is immers de ultieme garantie op een vredevolle samenleving. Met investeringen in Defensie alleen kom je er niet.”

Op de betoging werd ook gewaarschuwd voor de opkomst van oligarchen met buitengewoon veel geld, zoals Elon Musk.

Uwe Rochus: “En terecht! De macht en invloed van veelal techmiljardairs mag niet onderschat worden. Ze combineren immers hun kennis en toegang tot communicatiemiddelen met hun expertise in technologie, AI en nu zelfs ruimtevaart Bovendien spelen ze ook graag in het wij-zij-verhaal omdat het hun investeringsagenda in de oorlogsindustrie dient. Oorlog wordt steeds meer gevoerd vanop afstand, met behulp van hoogtechnologische drones en AI, waardoor oorlogsvoering verder ontmenselijkt wordt. De fysieke afstand tussen de oorlogsvoerders vergroot en het maken van slachtoffers voelt daardoor onschuldiger aan. Volledig fout uiteraard! Het probleem van deze machtige en rijke ‘techbro’s’ is, dat je die niet zomaar kan afzetten wanneer je het niet eens bent met hun mening of handelingen. Anders dan rechtse politici zijn ze niet gebonden aan verkiezingen en kunnen ze vrijwel ongehinderd hun gang gaan.”

Op 23 juni voerden de vakbonden van de openbare diensten actie naar aanleiding van de Internationale Dag van de Openbare Diensten. Hoe werd het personeel in de bloemetjes gezet?

Uwe Rochus: “Op tal van plaatsen kreeg het personeel ’s middags een ijsje aangeboden, met de boodschap dat ze best een schepje meer verdienen. In een context van aanhoudende besparingen, personeelstekorten en toenemende druk op openbare dienstverlening op federaal, Vlaams, Waals en Brussels niveau, verdient het personeel meer, zoals structurele ondersteuning, vertrouwen en versterking, geen afbouw of verdachtmaking. We kunnen stellen dat vanuit de rechtse politieke hoek openbare diensten worden weggezet als weinig efficiënt. Aan de hand van soms betwistbare bevragingen die in de media gepubliceerd worden, pleiten ze ervoor om onze openbare diensten over te hevelen naar de privé, om te snijden in onze pensioenen en om ons statuut af te schaffen.
We doen dan ook een oproep aan het beleid: maak de juiste keuze, versterk de openbare diensten en investeer in mensen. Openbare diensten zorgen er elke dag voor dat de samenleving blijft draaien. Het personeel van openbare diensten werkt vaak onder hoge druk met beperkte middelen en veel te weinig erkenning. Desondanks blijven ze elke dag het beste van zichzelf geeft om de burger de dienstverlening te geven die die verdient. Op 23 juni zeiden we daarvoor welgemeend en welverdiend ‘dankjewel’.”

Recent betoogden er in Brussel ook veel jongeren om de problemen in het Franstalig onderwijs aan te klagen. In de marge van de betoging braken er ook verschillende relletjes uit, wat aan sommigen deed suggereren dat de betrokken jongeren naar ‘bootcamps’ zouden moeten gestuurd worden. Wat vind jij daarvan?

Uwe Rochus: “Geen enkele vorm van geweld of vandalisme, door wie dan ook, kan zomaar goedgepraat worden. Het overgrote deel van de jongeren protesteerde echter vreedzaam en de redenen van hun protest waren ook volledig terecht. In plaats van de groep jongeren die amok maakte zomaar weg te zetten als relschoppers waarvoor enkel een verbeteringskamp een oplossing kan bieden, zouden we misschien eerst een proberen te luisteren naar de diepere redenen voor hun woede.
Helaas is dat niet langer zo eenvoudig, gezien de afbouw van en besparingen op jeugdbegeleiding of straathoekwerk. Daardoor is het contact van onze overheid met bepaalde groepen jongeren zodanig verwaterd, dat we niet langer weten wat er bij hen leeft. De dialoog is volledig zoek, waardoor we onvoldoende kunnen inspelen op hun noden en frustraties. We moeten hen opnieuw omkaderen met waarden en normen, zodat ze kunnen opgroeien tot kritische burgers, die geen geweld nodig hebben om hun standpunt duidelijk te maken.
Het recht op vreedzaam protest is absoluut en geweld tegen personeel van openbare diensten is onverdedigbaar, of het nu gaat om politie, brandweer, zorgmedewerkers, leerkrachten, cipiers of personeel van trein of bus.”